در هنگامی که واقعه جان سوز کربلا در حال وقوع بود ٬ زعفر جنی که رئیس شیعیان جن بود در بئر العلم ٬ برای خود مجلس عروسی مهیا کرده بود و بزرگان طایفه جن را دعوت نموده و خودش بر تخت شادی و عیش نشسته بود . در همین هنگام متوجه شد از زیر تختش صدای گریه و زاری می آید.
زعفر گفت : چه کسی است که در این موقع شادی ٬ گریه می کند ؟
***الباقی در ادامه مطلب***
آقا امير المؤمنين علي عليه السلام ميفرمايند:
خوشا به حال كسي كه زندگي اوهمانند سگ باشد كه درآن ده خصلت است و شايسته است همه ي اين خصلتها در مؤمن باشد:
1. اسم و رسمي در بين مردم و جامعه ندارد و آن حال مساكين و فقيران است.
2. فقير است و مال و ثروتي ندارد و آن صفت مجردان است.
3. مأوي و خانه ي ثابتي ندارد و همه زمين منزلگاه اوست و اين از نشانه هاي متوكلين است.
4. بيشتر اوقات گرسنه است و آن از آداب صالحين و انسانهاي شايسته است.
5. اگر صاحبش او را بزند، در خانه او را ترك نمي كند و آن از نشانه هاي ارادتمندان است.
6. مقداري از شب را مي خوابد و آن از نشانه هاي محبين و دوستداران است.
7. اگر رانده شود و به او جفا كنند، منتظر مي ماند و اگر فراخوانده شود اجابت مي كند ( قهر نمي كند ) و به كسي حسودي نمي كند و آن از نشانه هاي فروتنان و خاشعين است.
8. به آنچه صاحبش به او مي دهد راضي است و آن از حالات انسانهاي قانع است.
9. بيشتر عمرش عملش سكوت است و آن از نشانه هاي انسانهاي خداترس است.
10. اگر بميرد از خودش ارث و ميراثي به جا نمي گذارد و آن از حالات زاهدان است.
مصدر الرواية:
كتاب لئالي ، الاخبار مجلد 5 ، الصفحة 388.387 ، للتويسركاني
نقل شده كه دو نفر از شيعيان در گذرگاهي از بغداد به مجلس بزرگي رسيدند.
پرسيدند اين مجلس متعلّق به كيست؟
گفتند مجلس درس امام اعظم ابوحنيفه است .
راوي حكايت مي گويد رفيق من كه اسمش فضل بن حسن بود و مردي متعصّب در مذهب شيعه و در عين حال آدمي بحّاث و با اطلاع از مباني مذهب بود ، گفت
من مي روم و با اين مرد مباحثه مي كنم و تا او را ملزم و مجاب نكنم از اين مكان نمي روم.
گفتم اين عالم بزرگي است و از عهدۀ بحث با او بر نمي آيي ....
***الباقي در ادامه مطلب***
الهم عجل لولیک الفرج